آیا نوروفیدبک برای درمان بیش فعالی -نقص توجه (ADHD) موثر است؟-مرکز تخصصی نوروفیدبک

آیا نوروفیدبک برای درمان بیش فعالی -نقص توجه (ADHD) موثر است؟

 

 

از سال ۲۰۱۶، مرکز کنترل و پیشگیری بیماری (CDC) تخمین زده است که ۶.۱ میلیون کودک در ایالات متحده، حدود ۹.۴ درصد، در برخی موارد تشخیص ADHD دریافت کرده اند.

درمان های متداول برای کودکان مبتلا به ADHD شامل دارو، روان درمانی و تغییر شیوه زندگی هستند، اما این روشها برای همه کاربرد ندارد. بعضی از رویکردها – به ویژه داروها – می توانند اثرات جانبی ناخوشایند داشته باشند.

نوروفیدبک (Neurofeedback ) درمان غیر تهاجمی است و شامل دارو نیست. بعضی از متخصصان معتقدند که می تواند به درمان علائم ADHD کمک کند. نامهای دیگر این درمان عبارتند از بیوفیدبک و نوروتراپی.

در زیر، بیشتر در مورد این که آیا این درمان احتمالا موثر است، چه چیزی در بر می گیرد و برخی از خطرات درگیر آن را برایتان توضیح خواهم داد:

 

نوروفیدبک برای اختلال بیش فعالی – نقص توجه (ADHD) چه کاری می کند؟ 

 

فرد مبتلا به اختلال بیش فعالی -نقص توجه ( ADHD) ، مغز ممکن است الگوهای مشخصی از رفتار، به ویژه در لوب  جلویی را نشان میدهد. این منطقه با شخصیت، رفتار و یادگیری مرتبط است.

عملکرد مغز و رفتار فرد باهم  ارتباط دارند. تغییرات در رفتار می تواند مغز را تغییر دهد و تغییرات در مغز می تواند رفتار را تغییر دهد.

 

نوروفیدبک ( Neurofeedback ) قصد دارد رفتار شخص را با تغییر ذهن خود تغییر دهد.

مغز سیگنال های الکتریکی قابل اندازه گیری یا امواج تولید می کند.  نوروفیدبک با استفاده از تمرین هایی که دارد این امواج را اندازه گیری می کند.

پنج نوع موج مغزی وجود دارد: آلفا، بتا، گاما، دلتا و تتا. هر یک فرکانس متفاوتی دارند که می تواند اندازه گیری کند.

برخی تحقیقات نشان می دهد که افرادی که اختلال بیش فعالی – نقص توجه ( ADHD ) دارند بیشتر در دامنه امواج تتا و امواج بتا  دچار مشکل هستند.

در تئوری، نوروفیدبک قصد دارد این تفاوت را اصلاح کند.

 

چه انتظار داره

قبل از اولین جلسه نوروفیدبک، تمرین کننده سؤالاتی را درباره علائم فردی، تاریخچه درمان و شیوه زندگی میپرسد.

فرد قبل از هر جلسه درمان به اطلاعات مربوط به علائم آنها ادامه خواهد داد، زیرا این امر به مراجع اجازه می دهد تا در طول زمان پیگیری کند.

در ابتدای هر جلسه، مراجع الکترود را از یک دستگاه EEG به سر شخص اضافه می کند. این فعالیت مغز را اندازه گیری می کند.

تعداد الکترودها بسته به مراجع و جلسه متفاوت است. الکترود ها صدمه نمی بینند و جریان الکتریکی را تحویل نمی دهند. آنها فقط برای اندازه گیری فعالیت مغز هستند.

هنگامی که جلسه شروع می شود، یک اسکن امواج مغزی شخص روی یک صفحه نمایش داده می شود.

درمانگر ،مراجع  را به انجام وظیفه خاصی هدایت میکند، انتظار دارد که این کار موجب تغییر امواج مغزی شود.

فعالیت ها ممکن است شامل یک بازی ویدیویی یا سایر محرک هایی باشند که مغز را تشویق می کند تا اطلاعات را از راه های مختلف پردازش کند.

ممکن است موسیقی یا یک صدای واحد یا صداهای ناگهانی متوقف و یا شروع شود.

همانطور که مغز به محرک ها پاسخ می دهد، بازخورد در  امواج مغزی نشان می دهد که چگونه محرک ها باعث قطع، تغییر یا افزایش فعالیت مغز می شوند.

طرفداران ادعا می کنند که این روند می تواند به آرامی امواج مغز را تغییر دهد و بر رفتار فرد و علائم مربوط به اختلال بیش فعالی -نقص توجه (ADHD) تاثیر  میگذارد.

 

 

آیا نوروفیدبک برای اختلال بیش فعالی -نقص توجه (ADHD) واقعا موثر است ؟

 

در سال ۲۰۰۹، محققان یک متاآنالیز منتشر کردند که تاثیر نوروفیدبک بر علائم اختلال را بررسی کرد. آنها نتیجه گرفتند که نوروفیدبک ممکن است منجر به:

 

  • در مقیاس بزرگ بهبود در علائم تکانشی و بی توجهی
  • پیشرفت های متوسط ​​در بیش فعالی

 

نویسندگان پیشنهاد دادند که نوروفیدبک ممکن است درمانی برای  نشانه های اختلال بیش فعالی -نقص( ADHD ) باشد.

در سال ۲۰۱۱، محققان پیشنهاد کردند که نوروفیدبک ممکن است اثر پلاکتی داشته باشد.

آنها یک مطالعه انجام دادند که در آن هشت جوان شرکت کننده در سن ۸ تا ۱۵ سال تحت پوشش ۳۰ جلسه نوروفیدبک قرار گرفتند و شش نفر دیگر نوروفیدبک جعلی را دریافت کردند. هر دو گروه تغییرات مشابهی را تجربه کردند.

 

همچنین از سال ۲۰۱۳ در یک مطالعه آزمایشی ، محققین اثرات نوروفیدبک  را با آنتی بادی های محرک مقایسه کردند، درمان با این روش برای این اختلال پذیرفته شده بود.

شانزده نفر شرکت کننده در سن ۷ تا ۱۶ ساله که مواد مخدر محرک را دریافت کردند و ۱۶ نفر ۳۰ جلسه نوروفیدبک طی یک دوره ۷ تا ۱۱ ماه مورد آزمایش قرار گرفتند. شرکت کنندگان که مواد مخدر مصرف می کردند، علائم ADHD کاهش می یافت.

 

در سال ۲۰۱۴، محققان یک متاآنالیز نتایج حاصل از پنج مطالعه قبلی در مورد نوروفیدبک و ADHD منتشر کردند.

آنها  والدین و معلمان کودکان که تحت درمان بوده اند را مورد ارزیابی قرار دادند. به طور کلی، والدین پیشرفت هایی در تکانشگری، بی توجهی و بیش فعالی گزارش کرده اند، اما معلمان بهبود را تنها با بی توجهی اعلام کردند.

 

محققان نتیجه گرفتند که نوروفیدبک ممکن است برای کودکان مبتلا به ADHD مفید باشد.

 

در سال ۲۰۱۶، نویسندگان یک متاآنالیز نشان دادند که آزمایشهای کنترل شده، شواهد کافی برای حمایت از نوروفیدبک را به عنوان یک درمان موثر برای ADHD ارائه نکرده اند. نویسندگان خواستار تحقیق بیشتر شدند.

 

 

انتقاد از نوروفیدبک

 

بسیاری از نویسندگان خواستار تحقیقات بیشتر شده اند. برخی از محققان نوروفیدبک را به عنوان یک کلاهبرداری جهت کسب درآمد بیشتر مورد انتقاد قرار داده اند، در حالی که برخی دیگر نگران عدم رعایت اصول هستند.

نویسندگان یک مطالعه در سال ۲۰۱۶ خاطر نشان کردند که نوروفیدبک غیر انعطاف پذیر است، شواهد موجود اثربخشی آن را ثابت نکرده اند. علاوه بر این، آنها نوشتند:

“گران قیمت است، وقت گیر است و مزایای آن طولانی نیست. همچنین، ممکن است چند ماه طول بکشد تا بهبودات مورد نظر را نشان دهد.”

 

آیا نوروفیدبک ایمن است؟

 

نوروفیدبک ( Neurofeedback ) غیرمستقیم است و طرفداران ادعا می کنند که آن ایمن است.

با این حال، عوارض جانبی  شامل موارد زیر می تواند  داشته باشد:

 

  • خستگی ذهنی
  • احساسات قدیمی، به عنوان مثال در رویاهای زنده، قبل از اینکه به طور دائمی ناپدید شوند، باز می گردند
  • سرگیجه، حالت تهوع و حساسیت نور در افراد مبتلا به ترومای سر
  • هزینه بالا و تحت پوشش بیمه نبودن

 

یک مقاله ۲۰۱۷ در بلومبرگ BusinessWeek گزارش داد که ۳۰ جلسه ۴۰ دقیقه ای هر کدام ممکن است به مبلغ ۲۲۰۰ دالر به همراه ۲۵۰ دالر ارزیابی اولیه صورت گیرد.

Neurofeedback بدون درد است و اشکال اصلی ممکن است هزینه باشد.

 

منبع 

این تمام واقعیت هایی بود که نیاز بود شما عزیزان بدانید

 

روانشناس و نوروتراپیست

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

4 × 3 =